Vroeger, toen ik op de basisschool zat, schreef ik vaak verhaaltjes die ik dan voor de klas mocht voorlezen. Die verhaaltjes stelde niet veel voor, ze begonnen namelijk altijd met "er was eens" en eindigde met "en ze leefde nog lang en gelukkig", maar toch was het voor mij een heel plezier om dat verhaaltje te schrijven en dan voor te lezen. 

Nu ben ik achttien jaar en om eerlijk te zijn ben ik niet echt veel verder gekomen dan die basisschool verhaaltjes. Wel heb ik een tijdje een blog gehad, maar na een tijdje had ik er niet veel zin meer in. Nu wil ik het weer oppakken, want ik vind het toch wel heel erg leuk!

Wanneer ik niet precies weet hoe ik iets moet zeggen tegen mijn vriend, doe ik dit via papier. Dan kan ik mijn gevoelens opschrijven en wanneer ik denk dat ik het niet goed heb opgeschreven kan ik het doorkrassen. Dit kan met woorden niet. 

Volgens mij ben ik er nu weer helemaal klaar voor om een blog te beginnen en bij te houden, dus ik ga mijn verhaaltjes van vroeger wat volwassener maken en minimaal twee keer per week op mijn blog posten, dus nu al mijn beste vriendinnetje is geworden.

-